Urodzony 1 stycznia 1809 w Markowicach; syn pułkownika kościuszkowskiego. Uczył się w Toruniu, u pijarów w Warszawie, w wojewódzkiej szkole w Płocku.

W roku 1827 wstąpił na wydział prawa i administracji Uniwersytetu Warszawskiego, studia ukończył w 1830 r.

W powstaniu listopadowym walczył jako szeregowiec, stopień oficerski otrzymał po bitwie pod Warszawą. Z korpusem generała Rybińskiego uszedł za granicę; w 1832 wrócił do kraju korzystając z amnestii. Wziął w dzierżawę folwark Kierz, gdzie zaczął działalność literacką. Na skutek kontaktów z partyzantką Adama Zawiszy został uwięziony i skazany na zesłanie. Został wywieziony do Tobolska, następnie przeniesiony do Iszymu.

Po powrocie do kraju w 1842 zręcznie administrował majątkiem sstryja i swoim. Zbliżył się do kręgu literackiego w Warszawie.

Po 1848 został jednym z redaktorów "Biblioteki Warszawskiej".

W 1847 razem z Ludwikiem Norwidem zwiedził Paryż i Włochy, w 1852 był we Włoszech, w 1879 odwiedził we Florencji Teofila Lenartowicza . W 1858 został członkiem Towarzystwa Rolniczego. Ustosunkowawszy się niechętnie do powstania styczniowego, celowo przebywał w tym czasie za granicą. W majątku odziedziczonym po stryju w Skępem zgromadził cenny księgozbiór - podstawę Biblioteki Towarzystwa Naukowego w Płocku. Ogłaszał artykuły w Encyklopedii Orgelbranda i Encyklopedii Rolniczej. Zmarł 23 listopada 1881.
W twórczości poetyckiej Zielińskiego, nawiązującej do typowych motywów literatury romantycznej (Samobójca - powst. 1835, Stepy - wyd. 1856, dramat Czarnoksiężnik Twardowski - 1856, Manuela - druk 1910, powieść z 1808), szczególne miejsce zajmuje poemat Kirgiz - 1842, przetłumaczony na języki: rosyjski, niemiecki, czeski, włoski, angielski, kazachski.

http://monika.univ.gda.pl/%7Eliterat/kirgiz/index.htm