Przy styku ul. Kazimierza Wielkiego z ul. Stefana Okrzei znajdowała się w przeszłości granica średniowiecznego miasta, otoczonego za czasów Kazimierza Wielkiego murem obronnym. Obecna ul. Okrzei biegnie po zasypanej fosie, ciągnącej się od jaru Kazimierzowskiego, głęboko wrzynającego się w Skarpę. Fosa zasypana została w początkach XIV w. Mur obronny wykonany z kamienia i cegły miał 19 baszt i 3 bramy: Dobrzyńską, Bielską i Wyszogrodzką. Brama Dobrzyńska znajdowała się w miejscu styku ul. Kazimierza Wielkiego z ul. Okrzei. Od niej biegł trakt do Dobrzynia nad Wisłą. W pobliżu przy ul. Okrzei zachowała się - jako jedyna baszta, stanowiąca obecnie (po przeróbkach) czworoboczny jednopiętrowy budynek pochodzący z XVIII w., kryty mansardowym dachem, należącydo Urzędu Wojewódzkiego w Płocku. Na baszcie oraz na pobliskim domu przy ul. Kazimierza Wielkiego (od strony jaru) odsłonięte zostały fragmenty muru obronnego.