Zespół:pałacowy z 2 poł. XVIII w., nr rej.: 346/62 W z 2.02.1962
Historia
Pałac został wybudowany na zlecenie rodziny Skarżyńskich w roku 1790. Projekt przygotował architekt Hilary Szpilowski. Pałac został uszkodzony w wyniku działań wojennych. W roku 1948 został odrestaurowany lecz w latach późniejszych silnie zdewastowany. W roku 1992 majątek przeszedł w posiadanie Przedsiębiorstwa Zagranicznego Axel, które podjęło się odbudowy pałacu.
Opis
Pałac pierwotnie składał się z korpusu głównego, dwóch oficyn połączonych z nim podwójnie załamanymi galeriami kolumnowymi. Korpus główny murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta, o regularnej bryle, podpiwniczony, piętrowy, z poddaszem przekrytym dachem czterospadowym, nad ryzalitami elewacji ogrodowej dwuspadowym, połacie kryte dachówką. Elewacja frontowa 9 osiowa z dwoma ryzalitami skrajnymi, jednoosiowymi i pozornymi. Ryzality skrajne zostały wyodrębnione od reszty elewacji za pomocą pary pilastrów jońskich. Na środku umieszczono wgłębny portyk joński w porządku wielkim, z antami, wieńczony belkowaniem i trójkątnym szczytem. Na elewacji ogrodowej umieszczono dwa skrajne, wydatne ryzality jednoosiowe, połączone ze sobą wysokimi tarasami. Układ wnętrz trzytraktowy. Na osi umieszczono sień oraz eliptyczną, drewnianą klatkę schodową. Pomieszczenia ze ściętymi lub zaokrąglonymi narożami. Całość skomponowana w duchu klasycyzmu.
Park
Pozostałości po parku krajobrazowym. Na jego terenie umieszczono grotę z wypływającym źródłem wzniesioną przez Alfonsa i Sewerynę Skarżyńskich w roku 1907.