Wieś Słupno od połowy XII w. przekazana była wraz z kościołem, jako uposażenie, norbertankom płockim. Parafia powstała prawdopodobnie w połowie XII w., bowiem już w 1185 r. jest mowa o kościele pod wezwaniem św. Marcina. Kolejny kościół, także drewniany, wzmiankowany by. w 1612 r., następny wzniesiony w 1630 r. konsekrowany przez bpa Stanisława Starczewskiego, sufragana płockiego. Obecnie istniejący kościół został zbudowany w 1753 r. z fundacji Mateusza Krzemińskiego, proboszcza klasztoru norbertanek płockich. Gruntownie był restaurowany w 1864 i 1871 r. Po spaleniu dachu podczas pierwszej wojny światowej, w 1923 r. kościół pokryto blachą. Z dawnego wyposażenia świątyni zachował się główny ołtarz późnorenesansowy z obrazami Matki Boskiej i

św. Marcina oraz dwa ołtarze boczne. W okresie okupacji od 28 lutego 1940 r. do 6 marca 1941 r. przebywali tu internowani przez Niemców z Płocka abp Antoni Julian Nowowiejski i bp Leon Wetmański. Aresztowani zginęli w obozie w Działdowie. Biskup Leon Wetmański udzielał tu święceń kapłańskich. Po wywiezieniu biskupów i księży kościół był zamknięty. W 1966 r. staraniem ówczesnego proboszcza, ks. Remigiusza Zimaka, umieszczono tryptyk nawiązujący do pobytu biskupów w Słupnie. Gruntownemu remontowi świątynia została poddana w latach 1955-1958.

herb Słupna