życie (jest) krótkie, sztuka długotrwała

W trakcie wojny - więźnia oflagu, po wojnie - kierownika Zieleni Miejskiej. Kiedy w 1948 r. otwierał przy ul. Warszawskiej wystawę płodów rolnych, obok okazałych warzyw, owoców i kwiatów zdecydował się także pokazać zwierzęta - ustawił klatki z sarną, lisem, jeżem, królikami i najróżniejszym ptactwem. Po kilku latach klatki przeniesiono na tereny obecnego ogrodu zoologicznego, władze miasta zgodziły się na powstanie ogródka zoo-botanicznego. To była prawdziwa atrakcja, największą karierę robiła sroka albinos - jej zdjęcie ukazało się w prasie poza granicami Polski. Płockim ogródkiem zainteresował się dr Jan Żabiński, który kierował Inspektoratem Nadzoru nad Ogrodami Zoologicznymi w Polsce, wpisał go do ewidencji i przekonał prezydium Miejskiej Rady Narodowej, że warto mieć w Płocku prawdziwe zoo. Ostatecznie 1 maja 1951 r. oficjalnie otwarto ogród zoologiczny - w nowym miejscu czyli tam, gdzie jest obecnie.

W czasie odsłonięcia kamienia pamięci twórcy płockiego zoo były córki Tadeusza Borkowskiego - Zofia Źrebiec i Maria Radomska
ad 2008-12-10, GWP