Tam nawet była fontanna. Trochę kiszkowata, ale zawsze. Można było gości przy stolikach oblać

Był też tutaj najlepszy lokal dla młodzieży i nie tylko " Zamkowa" , gdzie można było kupić wino Lacrima - ckni się

Jest to jedna z nielicznych zachowanych w Płocku budowli gotyckich. Datowana na wiek XV, chociaż pewne wzmianki pozwalają domniemywać, że budowla ta może być wcześniejsza. Dom ten dobudowany został do fortyfikacji Bramy Waszogrodzkiej lub stanowił część tych fortyfikacji (świadczy o tym mur o grubości 160 cm i ściana wschodnia pozbawiona okien. Charakterystyczne są piękne sklepione, gotyckie stropy części parterowej budynku. W/g abpa A. J. Nowowiejskiego "dom przy murze" to własność prepozyta kapitulnego Dziersława, a jako pierwsi zamieszkali w nim "panowie kapitulni" (kanonicy); Wojciech proboszcz z Zagroby i Święto sław pleban z Róża (ok. 1390 roku).
Kamienica ta to również pozostałość tzw. zameczku starosty płockiego Andrzeja Sieprskiego (XVI wiek). Dom ten nazywany bywa także "Domem pod Trąbami" ze względu na herb Radziwiłłów umieszczony na szczycie budynku od ul. Mostowej. Jako ciekawostkę można podać takt, że jeszcze na początku XX w. istniały fragmenty podziemnego przejścia z "Domu pod Trąbami" do Wieży Zegarowej. Przed II wojną światową budynek pełnił różne funkcje, m. in. handlowe. I tak np. po 1900 r. mieścił się tam zakład masarski Stanisława Magenty (był on pierwszym płocczaninem, który w swoim zakładzie zastosował oświetlenie elektryczne, zasilane z generatora napędzanego silnikiem gazowym). W latach 1968-1986 w budynku mieściła się kawiarnia "Zamkowa".
Obecnie stanowi on siedzibę Księgarni Diecezjalnej im. Abpa J.A. Nowowiejskiego i Wydawnictwa Diecezjalnego Płockiego.